Van Ina naar het Nai
Dag lieve Har (1),
"Kwaliteit ontstaat zelden door toeval" was een van je gevleugelde uitspraken.
Ik moet er bij deze eerste maandelijkse column als BNA-voorzitter weer aan denken. Heb ik wel genoeg ervaring en wijsheid om precies datgene wat nu nodig is te geven aan onze vereniging? Energie volop, maar om die trefzeker te richten? Ik kon voor de antwoorden op dit soort vragen juist altijd bij jou terecht. Naast veel ruimte voor jezelf, nam je ook immer tijd voor de beantwoording van mijn meer persoonlijke vragen...
Ik denk met weemoed terug aan die prachtige tijd, maar gelukkig sta je nog dagelijks naast me via de teksten uit je boek Verstandhoudingsmiddelen (H.Th.Oudejans - DUP Delft, 1989). Ik kocht jaarlijks 10 exemplaren, om ze direct weer weg te geven aan studenten of vakbroeders van wie ik vermoedde dat jouw verhalen hen in het hart zouden kunnen raken. Ze bieden die kwaliteit en geven - naast verdieping in het vak - tevens richting aan mijn persoonlijke leven. Ik hoorde dat de bestaande voorraad op is: de laatste 258 stuks zijn door de TU-papierversnipperaar gegaan want boeken zonder plaatjes worden niet meer verkocht.
Waarom niet weggegeven?
Hoe is het overigens daar met jou? Kun je ons in deze aardse woestijn nog een beetje volgen? Er is hier het afgelopen jaar weer het nodige gebeurd: aanslagen op hoge gebouwen, een komende enquete naar grootscheepse fraude in de bouw, het onderwijs in Delft weer helemaal op zijn kop en het Wilde Wonen van oud-voorzitter CW notabene in wet- en staatsregelgeving opgenomen,haha, maar de vraag is wel of onze kinderen straks nog een eigen woning kunnen betalen...
Gelukkig zijn er ook goede ontwikkelingen. Het marktdenken van de afgelopen 10 jaar is tanende, de nieuwe Rijksbouwmeester JC gaat niet meer op zoek naar de mooiste Nederlandse ple, maar steekt zijn energie gelukkig in de inhoud: met meer dan 40 mensen om zich heen verzameld gaat hij de ruimtelijke problemen vooral weer ontwerpend te lijf, en ook de kersverse Nai-directeur AB kiest niet voor onbegrijpelijk avantgarde jargon, maar richtte zijn eerste expositie in met voorbeelden uit de zo rijke eigen NAi-collectie.
Deze zomer hebben we Betsky persoonlijk mogen ontmoeten, toen we daar met jouw Ina, zoons Douwe en Tobias en architect-zwager Piet op uitnodiging van archivaris Marjanne Kok te gast waren om je archief te bezorgen bij het NAi. Tijdens de lunch bleek dat Aaron als kind ooit eens met jou op bezoek was op een van je bouwplaatsen: je maakte daar een onuitwisbare indruk op hem door torenhoog in de bouwkraan te klimmen voor een overzichtsfoto... en zo is de cirkel naar vandaag dus weer rond.
Ina deed me toen een van je dichtbundels cadeau; enkele van jouw eenvoudige maar trefzekere regels daaruit zijn bedoeld als afsluitende wens aan mijn voorganger Jan Brouwer:
Eerst zat ik in de bouw,
nu ben ik dichter
bij mijn vrouw.