Vorig jaar werd ik 50. Hoe lang moet je dan nog doorgaan in het architectenvak? Hoeveel kantoorgebouwen zal ik nog maken - nog 2 of nog 10? Wanneer geef je het stokje door? Vragen die vooral opkomen als je veel optrekt met jonge architecten. Gelukkig is er nu een klimaat waarin ze een goede start kunnen maken. Wij hadden nog de expliciete steun nodig van moedige mensen als Tjeerd Dijkstra en Har Oudejans. Toen de laatste 50 werd vond hij dat wij het maar moesten overnemen en hij voegde de daad bij het woord door direct een opdracht aan ons door te spelen...
De aandacht voor jonge architecten lijkt tegenwoordig zelfs een beetje doorgeslagen. Daarom is het mooi dat er af en toe oudere collega's worden gelauwerd. Zoals met de BNA-Kubus voor Koen van Velsen. Een echte 'maker van ruimte', wars van alle prietpraat over zijn gebouwen. Ga zelf maar kijken, ruimte beleef je pas als je er zelf doorheen beweegt, vindt hij. "In gelul kun je niet wonen" zei Jan Schaefer al. Koen is net 50 geworden en het ziet er naar uit dat hij nog wel even zal doorgaan. Sinds kort is er ook de Dinosaurus-award, een prijs voor de VUT-gerechtigde architect [vanaf 62] ingesteld door ArchiNed en ArchitectenWerk. Na een voorselectie door een kleine jury konden de bezoekers van deze beide internet-sites stemmen op vijf nominaties: een school van Jon Kristinsson, het AKN-gebouw van Jan Hoogstad, de Beneluxtunnel van Moshe Zwarts, het Catharijneconvent van Hubert-Jan Henket [ja, ook al boven de 60] en het prachtige Haarlemse Crematorium van Herman Zeinstra. Het laatstgenoemde plan won de Dino, nipt maar zeer terecht. Een wonderschone ruimtelijke opzet, met een innovatieve houten constructie waarmee prachtige verstilde ruimten zijn gemaakt. Herman steunt ook al jaren een jonge architect; hij was de coach van Liesbeth van der Pol bij haar eerste bouwproject. Zijn toenmalige steun werd uiteindelijk omgezet in een contract voor het leven.
En dan de net 70-jarige Herman Hertzberger. We geven hem in november de hoogste eer die de BNA kent: het erelidmaatschap. In zijn omgeving is het woord stoppen taboe, net als Aldo zal hij wel doorgaan tot het gaatje. Leven is werk geworden en andersom. Hij geeft zijn kennis en ervaring weer door in zijn boeken. Ze werden tot in het Chinees vertaald en Vitruvius en Alberti leerden ons dat teksten langer blijven bestaan dan gebouwen, hoewel Palladio het daar misschien weer niet mee eens zou zijn.
Ruimte maken - zelf blijven doen of doorgeven aan de jongere generatie. Via het Jonge Architecten Atelier begon ik misschien te vroeg met overdracht; daarom nu weer onderweg naar nieuw evenwicht tussen beide. Met bescheiden ontwerpen voor de kleine ruimte zoals de 'one-man's church' en af en toe alle energie voor jong talent.