Dag lieve Har (2),
Sneeuw in het bos waar ik woon en omdat het vriest blijft ie prachtig liggen. Een paar dagen per jaar veel meer licht binnen, wonderschoon uitzicht en pure stilte om je heen. Mooie mijmersfeer voor flarden van vroeger en nu.
Bij Albert Heijn in ons dorp doet de straatkrantverkoper goede zaken. Door de kou mag hij dit keer in de hal zitten, vanwege zijn kleine benen altijd op een lage doos. We groeten elkaar immer vriendelijk maar ik koop nooit een krant. Opgedrongen leed stoort me, zeker in een land waar niemand zonder dak hoeft te zitten. Ondanks mijn jaarlijkse belasting toch elke keer een schuldig gevoel.
Ik wil wel iets geven vanuit het architectenvak. Daarom bedacht ik de stichting Charitectuur, architectuur voor het goede doel. Met als voorbeeld de Japanse meestercollega Shigeru Ban, die kartonnen woningen ontwerpt en bouwt voor dakloos geworden aardbevingsslachtoffers. Maar ook BNA-leden zoals Cor Passchier met zijn werk voor Indonesie of Arend Maaskant die zich via een managersorganisatie laat uitzenden om ver weg als architect te helpen.
Maar het kan ook in je directe omgeving. Een prachtig voorbeeld daarvan geeft architect en docent Samuel Mockbee die samen met zijn architectuurstudenten in Alabama USA gebouwen en woningen realiseerde in de arme wijken van zijn stad. Indrukwekkend om te zien hoe je met weinig geld, gebruikte materialen en veel inventiviteit wonderschone resultaten kunt bereiken. Ik volg hem al jaren maar hij wordt nu pas - na zijn recente dood - beroemd met zijn Rural Studio. "An architecture of decency" is de terechte ondertitel van het boek over zijn oeuvre.

Je lijkt wel een beetje op hem Har: grote rijzige man, fors gebouwd maar met een warm en onderwijzend hart. Met liefde voor de eenvoud. Zoals jij potentiele bouwers van je werk koos op gevoel en aandacht. De aannemer die zich via "Aan de hoogeerwaarde heer Oudejans" op de enveloppe presenteerde, realiseerde uiteindelijk je grootste gebouw. "Geen meerwerk meneer" werd toen bij oplevering nog als eervol gezien; kom daar vandaag nog eens om.
In de bouw was het hier trouwens een memorabel jaar: grote omzetten en winsten maar ook een parlementaire enquete met schokkende resultaten. Vooral vanwege cultuur en mentaliteit: vaker 'halen zonder brengen'. Ook in eigen omgeving niet altijd eenvoudig. Onze zoon herstelt gelukkig langzaam maar zeker van de onrust in zijn hoofd. Ik trek veel met hem op en we bezochten onlangs een Corbusier-expositie in de Beurs van Berlage. Hij is precies de Modulor dus we konden mooi het 1:1 interieur van Corbu's 'Cabane' op maat controleren. Eenmaal buiten raakte hij aan de praat met een zwarte zwerver die de hele dag nog geen straatkrant had kunnen verkopen. Mijn zoon liep daarna eerst met me op, maar keerde plotseling gedecideerd om en bracht hem de laatste euro van zijn beperkte dagbudget. Zoals in jouw dichtregels: