De noordelijke staat is hem vertrouwd. Hij reist nog regelmatig naar de provincie Friesland om zijn hoogbejaarde vader te bezoeken. Zelf werd hij afgelopen maand voor de zoveelste keer grootvader na de voorspoedige geboorte van de tweeling van zijn dochter. Voor zijn eigen gezondheid moet hij wel een beetje oppassen natuurlijk; hij en zijn geelblauwe pakje North State zijn nog immer onafscheidelijk.
Dirk van der Veer neemt deze maand afscheid als directeur van de BNA. In 1986 werd hij kort na zijn aantreden geinterviewd door Gerda ten Cate en Hans Stevens van het blad Bouw. Meerdere van zijn uitspraken daar blijken te getuigen van een vooruitziende blik. Ik citeer: "Ik voorzie, dat de informatie veel meer met behulp van elektronische middelen moet gebeuren, dus via Viditel en beeldplaat." Hij kreeg gelijk, want het werd Internet. Of hij waarschuwde: "De kosten van de levenscyclus van een gebouw moeten omlaag. Een hogere aanvangsinvestering levert later grote voordelen op". Vitale Architectuur avant la lettre nietwaar?
Hij voorspelde zelfs de bouwfraude en mijn recente voorstellen om te komen tot een Architectural Governance in zijn slotuitspraak: "In elk geval is het imago van de bouw slecht genoeg om tussen alle vakgebieden tot hechte samenwerking te komen". Jonge architectenbureaus hanteren vaker de strategie van de 'anarch'. Je doet alsof je de regels van de opdrachtgever accepteert, maar binnen die regels speel je gewoon je eigen spel. Denk aan MVRDV en hun WoZoCo in Amsterdam: "We moesten 100 woningen maken, de stedelijke enveloppe liet er maar 87 toe en toen hebben we die overige 13 er gewoon aangehangen."
Dirk kent deze strategie als geen ander. Toen ik een organisatieadviseur rondleidde door ons gebouw aan de Keizersgracht vroeg deze na een tijdje: "Kees, waar is nu eigenlijk jullie bestuurskamer, die vind je toch ook bij de eerste de beste voetbalvereniging?" Ik moest hem antwoorden dat wij een dergelijke ruimte niet kennen, maar dat een van mijn voorgangers er kennelijk ook al eens naar had gevraagd. Want bij diens afscheid troonde Dirk hem met satanisch genoegen mee naar de door hem speciaal bedachte oplossing: een heuse VIP-Room. En u begrijpt het al, Carel kreeg van Dirk de voor deze gelegenheid geheel met glanzend goudpapier bekleedde meterkast tot zijn beschikking, hij paste er rechtopstaand juist in...
Dirk, dank voor al je energie gedurende die 18 jaar van jouw directeurschap! Ik heb er in deze rol nu twee jaar intensief mee te maken gehad en het was een bijzondere tijd. Het ga je goed. En dames en heren collega's en relaties, komt allen woensdag 12 november naar zijn afscheidsreceptie in Felix Merites te Amsterdam, en neem dan - zoals hij zelf zegt - alsjeblieft geen geraniums mee!
Dan kan hij daar ook niet achter gaan zitten.