De standaard opbouw van het programma van eisen van een Nederlandse woning met de duidelijke scheiding tussen prive-zones van de bewoners en vanzelfsprekend toegankelijke zones voor bezoekers is opgeheven en getransformeerd naar een situatie waarin het nemen van een 'veilige' route door het gebouw onmogelijk wordt. Zo is het bijvoorbeeld binnen de plattegrond van woning niet mogelijk een route te nemen vanuit de voordeur naar de woonkamer zonder een confrontatie met of badkamer of keuken. Naar binnen toe is de woning dus enigszins 'verwilderd'.

Naar buiten toe is ervoor gekozen het gebouw een onduidelijke positie binnen de wijk te geven. Met de thematieken en technieken van Camouflage, Dazzle-painting en Graffiti en de strategische plaatsing van de daglicht-toetredingen is een ontwerp gerealiseerd, dat door zijn verschijning de bewoners ervan de aan de binnenkant ontnomen privacy op een ongebruikelijke wijze 'teruggeeft'.

De complexe vormgeving van het gebouw lijkt moeilijk realiseerbaar, maar het opdelen van het volume in afzonderlijke eenheden van 1200x1200x1200 mm3 maakt het mogelijk het gebouw in al zijn onderdelen te prefabriceren en op de bouw te monteren. De doordachte plaatsing van de daglicht-toetredingen maakt dit mede mogelijk. Een werkplaats met goede standaard voorzieningen kan deze onderdelen produceren; het gebruik van CAD/CAM-programma's is vanuit organisatorisch oogpunt hiervoor een vereiste.