Stedebouwkundig lijkt deze vrijstaande woning een onverdroten ruimteverslinder. Niet zozeer qua bebouwde oppervlakte maar door de inplanting op dit voorgestelde type verkaveling. De Noordgevel is daarenboven volledig gesloten. Open bebouwing wil volgens mij echter niet noodzakelijk zeggen 'met zichten naar alle kanten'. Buren die nagenoeg bij mekaar binnenkijken is geen luxe.

De reglementaire 2 x 3 meter tussenruimte met de buren wordt al te gauw niemandsland. Waarom gun je mensen met dit type woning niet om met de Noordzijde rakelings langsheen de perceelsgrens te bouwen. Indien de buur dan ook ramen op oost, zuid en west richten ontstaan er minder snel privacy-problemen. De auto zou misschien een plaatsje kunnen krijgen onder de woning.

De kans is klein dat de bewoners meubels zullen plaatsen op een hellend vlak of tegen een hellende of gebogen wand. Ruimte, met een vooropgestelde maat en plaats, is voorzien. Het laat weinig of geen compromissen toe. Dit lijkt een vrijheid beperkende maatregel maar is eigenlijk een tussenoplossing. Volledige vrijheid toelaten is vragen om problemen. Anderzijds is het 'bij het handje nemen' van de bewoners niet meer van deze tijd. Creativiteit moet kunnen. Slechte smaak wordt gewoon sterker afgestraft in deze omgeving.