![]() |
Het gegeven is een stabiliteitskern omringd met kolommen, dit schept de
vrijheid om zelf te bepalen hoe de woning en haar omkleding ingedeeld en
vormgegeven wordt. De bruikbaarheid van de woning valt of staat met de
positie van de kern in relatie tot de kolommen. In de hiernaast afgebeelde
woning is gekozen voor een vijf meter brede en vijftien meter lange
bouwvolume over drie lagen. Het is binnen de 500 m3 ook denkbaar om een
bredere woning over 2 lagen te maken. De kern (3200x2000) staat midden in
de ruimte, gevuld met een aantal voorzieningen. De ruimte rond de kern vrij
is indeelbaar en bevat geen afscheidingen. Om de ruimte in deze woning
optimaal te benutten is de trap buiten de massa geplaatst. Indien gewenst
is hij ook binnen de massa te plaatsen.
De kern kan van beton zijn of staal, de gevel kan zwaar zijn of licht, gesloten of transparant (eventueel samen te stellen uit prefab componenten (IFD)). De grote mate van keuze vrijheid levert niet echt een bouwsysteem op, maar illustreert volgens mij wel de essentie van het wilde wonen. Het leggen van belangrijke keuzes en verantwoordelijkheden bij de toekomstige bewoner. Het levert een proces op wat onvoorspelbaar is en daarom voor sommigen oncontroleerbaar. De huidige manier van bouwen biedt, ondanks het bouwbesluit, vaak wel een voorspelbare maar zeker niet altijd een goed beleefbare woning. De kreet 'Het Wilde Wonen' is misleidend. Het suggereert extreme woonvormen, waar dit niet altijd het geval hoeft te zijn. Het is een woning die zich los kan maken van de doorsnee indeling geschikt voor de gemiddelde nederlander. Het gaat om woningen die zich losmaken van de tekentafel en een eindproduct zijn van een proces waarin levenspatronen gecomplementeerd worden door architectonische vormgeving. Wanneer de bewoner een is met zijn woning, woont hij (ge)wild. |
|
![]() |
||
![]() |
||
![]() |
||
| Top pagina | Vorige . Volgende |
overzicht . achtergrond . procedure . programma . locatie . inzendingen . juryleden . prijzen . winnaars |
|