Je woont prettig als jouw huis de juiste contacten met de omgeving biedt. Omgekeerd moet het huis ook de juiste mate van en soort afscherming bieden. Vroeger deden mensen moeite om weersinvloeden buiten te houden. Tegenwoordig zijn er andere ergernissen, voornamelijk te wijten aan de bevolkingsdruk. Vrijstaand bouwen is prachtig, want ondanks Weeber's ontkenning wordt Nederland als vol ervaren. Visueel lawaai, geluidsoverlast, stank; medeburgers leggen een flink beslag op ons incasseringsvermogen. Een hutje op de hei bevrijdt in dat opzicht.
Er is niet genoeg ruimte voor veel hutjes op de hei, dus worden het groepen hutjes. Daarmee wordt ook de geboden bevrijding al minder. Uiteindelijk biedt het Wilde-Wonen-concept met haar deregulering juist minder rust.

Technische ontwikkelingen, zoals internet, geven nieuwe mogelijkheden voor informatieontsluiting. De snelst groeiende bedrijfstak heet dan ook informatie-technologie. Na een korte haleluja-periode beginnen mensen de keerzijde te zien: het wordt een kunst om rust te vinden in een informatie-luwte.

Het Wilde Wonen en Internet: bij beide fenomenen bestaat het risico dat je weerloos in de draaikolk van de buitenwereld ten onder gaat. Hoe vind je rust in een Wilde-Wonen-Wijk, die per definitie 'sterk gevarieerd' (onsamenhangend) en dicht (hoewel 'vrijstaand') bebouwd is?

Dit ontwerp is een in zichzelf gekeerde, ondergrondse woning. Daardoor is de afscherming van de omgeving sterker. De wel gewenste invloeden van buiten, zoals daglicht, worden met soms buitengewone constructies binnengehaald. Zo krijgen twee slaapkamers daglicht via het zwembad, en een rond lichthof zorgt voor toegang tot en daglicht in de rest van de woning. De trap dient mede als zonwering voor de glaswand eronder. Kalmte ondergronds, daarboven des te wilder. Sporten, bouwen, beesten, het kan zonder dat het storend wordt in de woning.