26-04-2001 B-Nieuws [2000/01] 17 - Introductie Prof. Dr Alan J. Brookes en eigen afscheid van Bouwkunde Delft

In het werkverband Bouwtechnisch ontwerpen is - naast de hoogleraren Eekhout, Sariyildiz en Verheijen - Professor Dr Alan J. Brookes benoemd tot hoogleraar in de leerstoel Scheidings- en Afwerkingsconstructies [SAC]. Op 17 april gaf hij in zaal B een introductielezing over eigen werk en ontvouwde hij de eerste gedachten over zijn bijdrage aan onderwijs en onderzoek aan onze faculteit.

Alan Brookes [1939] is in de zestiger jaren opgeleid als architect aan de Liverpool University School of Architecture. Hij wilde eigenlijk kunstschilder worden maar kwam bij toeval in contact met het werk van Konrad Wachsmann en Jean Prouvee en raakte daardoor geinteresseerd in architectuur en bouwtechnologie. Na zijn opleiding werkte hij tien jaar lang als architect bij de Engelse Rijksgebouwendienst PSA en daarna als zelfstandig architect. Hij is sinds 1976 betrokken bij het onderwijs aan architecten in opleiding en heeft zich in meerdere rollen [als ontwerper, consultant en onderzoeker] bezig gehouden met de ontwikkeling van nieuwe bouwsystemen en bouwproducten. Hij promoveerde in 1976 op het onderwerp 'Verbindingen en toleranties' en adviseerde in dat kader bijvoorbeeld de Russische regering bij de koppeling van de Apollo- en de Sojoez-capsules in de ruimte.

Inmiddels is hij een autoriteit op het gebied van technologische ontwikkelingen in het bouwen: hij publiceerde onder meer de boeken Claddings of Buildings [1983], Concepts of Cladding [1985], Building Envelope [1990] en Connections [1992] en binnenkort verschijnt zijn nieuwe boek onder de titel Innovation in Architecture. Hij was achtereenvolgens hoogleraar in Oxford, Singapore en Aken. Zijn enorme netwerk zal hij graag inzetten voor het organiseren van lezingen, workshops en dergelijke aan onze faculteit; de meeste Engelse topontwerpers [van architecten als Chris Wilkinson en Norman Foster tot constructeurs als Anthony Hunt] behoren tot zijn vrienden- of kennissenkring.

In zijn introductielezing toonde hij onder meer een aantal stationsgebouwen van zijn hand, zoals East Croydon Station in Londen en een door hem ontwikkeld en toegepast systeem om in 48 uur een complete perron-overkapping te vernieuwen. Prachtig vormgegeven zijn zijn ontwerpen voor hedendaagse popmusici; hij maakte voor Mick Jagger de uitschuifbare brug voor de Bridges to Babylon-worldtour van de Rolling Stones en realiseerde een woning voor zijn oud-student Chris Lowe [Pet Shop Boys] met uiterst innovatieve ingrepen zoals een hydraulisch te openen dakterras en een prachtige glazen trap. Zijn meest recente werk is een glazen 'boathouse' aan de river Thames [zie foto].

Alan Brookes stelt prijs op een intensief contact met collega's en studenten hetgeen hij direct na zijn lezing in praktijk bracht tijdens het door hem aangeboden wijn-arrangement. Om snel ingevoerd te raken in het onderwijs zal hij de inhoudelijke coordinatie van het Bouwtechnisch afstuderen overnemen van Cees van Weeren. Brookes zal gemiddeld drie dagen per week in Delft aanwezig zijn; loop dus gerust eens bij hem langs op kamer 7.51 of leg contact via zijn s.a. Sander Troost [s.c.troost@bk.tudelft.nl] of ondergetekende. In het onderzoek zal hij zich samen met zijn staf richten op de integratie van nieuwe materialen [zoals koolstofvezels] en technieken in de bouw en zal gaan meewerken aan bij het door Mick Eekhout en Karel Vollers geinitieerde 'Blob'-project. Kortom, de technisch geinteresseerde studenten en architecten kunnen de komende vier jaar bij het op volle sterkte opererende werkverband Bouwtechnisch ontwerpen terecht!

Voor mijzelf is dit een goede plaats om iedereen met wie ik te maken heb gehad in mijn interim-rol bij de leerstoel SAC [van november 1999 tot en met de vijfde periode in dit studiejaar] heel hartelijk te bedanken. Ik bewaar uiterst goede herinneringen aan mijn lezingen in de blokken HS, GP, GC en PU en de modulen B1, BM en M3. Het werk in de leerstoel is voor mij zeer leerzaam geweest en heeft vooral door de goede samenwerking met de staf veel voldoening gegeven. Een paar mensen wil ik hier toch met name bedanken: Wendy Sutherland voor haar bijzondere inzet bij de personele zorg, Mick Eekhout en Fons Verheijen voor de intensieve maar zeer genoeglijke avondsessies, student-assistenten Sander Troost en Maarten Polkamp voor hun enthousiaste en inhoudelijke bijdragen en Iwan Kriens voor zijn wijsheid en immer blindelingse vertrouwen.

Tenslotte: het overbrengen van de liefde voor ontwerpen en bouwen blijft toch - naast het vak zelf - het mooiste wat je als architect kunt doen. Het is echter maar weinigen gegeven om over het onderwerp 'liefde' in relatie tot ons vak iets van betekenis te zeggen - Aldo van Eyck kon het, maar lees ook eens de afscheidstoespraak van Wim Quist als huisarchitect van het Rijksmuseum - en daarom gebruikte ik zelf als voorbeeld een video van een live-concert van Tom Waits [met het nummer The house where nobody lives] tijdens de afscheidsbijeenkomst met de 80 studenten in de M3-module die ik samen met Ep Huttinga en Roel Willems mocht begeleiden. In de week daarna stormde een van die 80 mijn kamer binnen om me zijn persoonlijke cd-persing van de studioversie van dat nummer cadeau te doen. Over liefde gesproken... wat wil een mens nog meer?

26-04-2001