Hout is voor mij als bosbewoner een vertrouwd materiaal. Ik woon al twintig jaar in een klein loofbos en ik voel me vooral aangetrokken tot die ene jonge beuk die in mijn oostelijke blikveld staat als ik zit te werken. Door de seizoenen heen heb ik hem vanuit een vaste positie gefotografeerd en zo bezit ik inmiddels een uitgebreide serie dia's van de kale beuk, de uitbottende lentegroene beuk, de volgroene beuk, de herfstbeuk, en natuurlijk de beuk in de sneeuw, gecombineerd met prachtige winterse zonsopgangen...

U begrijpt daarom wel dat de vloeren in mijn huis zijn belegd met beuken parket en dat de bladen van mijn werktafel en aanrecht zijn samengesteld uit massief beukenhout. Hout is voor een architect natuurlijk ook uiterst interessant als bouwmateriaal. Mijn leermeester legde dat altijd doeltreffend uit: hij tekende een wereldbol met op enige afstand daarvan de zon: 'de boom ontleent - in tegenstelling tot andere bouwmaterialen - zijn energie niet slechts aan de aarde maar ook voor een groot deel via fotosynthese aan de onuitputtelijke zonne-energie' en zo razendsnel begrepen is hout een van de milieuvriendelijkste bouwmaterialen die we tot onze beschikking hebben.

Via een kennis uit de houtskeletbouw kwam ik in aanraking met de industriele douglas-fir kozijnen van fabrikant Loewen. Deze inventief gedetailleerde, compleet met soms drievoudig glas gemonteerde ramen heb ik dan ook al binnen een bouwopdracht toegepast. Een aardige bijkomstigheid is dat in het Amerikaanse maatsysteem onze eigen lichaamsverhoudingen nog eenvoudig zijn terug te vinden. Balkhout wordt nog altijd in veelvouden van voeten [30,5 cm] aangeleverd, platen in 4 bij 8 voet [122x244]. Mijn wereldberoemde voorganger Le Corbusier verfijnde daarom zelfs zijn fameuse 'Modulor' van 175 naar 183 cm nadat hij er op gewezen was dat de held in Angelsaksische detectiveromans altijd beschreven werd als '6 feet tall'.