Het ontwerp, een tentwoning voor een of twee personen, is geinspireerd door nomadententen, indianentipi's en door de veranda-woningen uit de vochtige subtropen en toch geheel aangepast aan klimaat en cultuur van deze streek.

De woning is gebouwd op een staalskelet met ballastplaten. Hierop zijn houten ribben aan een zijde op kolommen opgelegd. Aan de onderzijde is doek tegen de ribben bevestigd en daarop het isolatiemateriaal gelegd. Het buitendoek is eroverheen gespannen met behulp van staaldraad.

Vanaf de straat besloten en open aan de tuinzijde geeft de woning haar bewoners veel privacy, uitzicht en licht in de woning. Het huis verandert mee met de seizoenen. In koude periodes wordt het serredoek dichtgeschoven, waarmee extra leefruimte en een warmtebuffer ontstaat. Als de zon met haar warmte niet gewenst is kan een zonnegordijn worden dichtgeschoven. Afkoeling is door de vele ramen en geringe massa snel te realiseren en datzelfde geldt voor het warmstoken. De isolatie zorgt voor behaaglijkheid.

Er is een zonering aangebracht van meer geluidsproducerende naar rustiger zones. Aan de straatzijde bevinden zich de hoofdentree (rood), de (fietsen)berging (bruin) en het sanitair (blauw), van elkaar en van de woonruimte gescheiden door wanden. Gaat men de woonruimte (oranje) binnen dan bevindt zich gelijk rechts de keuken. Helemaal achterin de woning ligt de slaapruimte (paars), omdat hier de meeste rust gewenst is. Slaap- en woonruimte worden gescheiden door een gordijn. Gordijnen geven bewoners de vrijheid om eenvoudig zelf ruimtes te creeren.