De enige weg die het wilde wonen op kan gaan, is dat de bewoners meer ruimte krijgen om binnen een ontworpen huis hun eigen ideeen de vrije loop te laten gaan. De woning zal geen vaste indeling kennen. Deze wordt bepaald door de bewoner. Dit wordt tot in het uiterste doorgevoerd. Dus zelfs bergingen en badkamers hebben geen vaste plaats. De plattegrond wordt naar idee van de bewoner ingedeeld en door met hem gekozen onderdelen ingericht. Hij kan daarbij elk onderdeel op elke gewenste postie plaatsen. De aansluitingen vinden plaats op een net-structuur onder de vloeren. De verschillende ruimtes onderscheiden zich ook niet door vaste muren, maar door schijven en kleine nivo-verschillen.

Als mensen in een vrijstaande woning willen wonen, moeten ze dit ook gewaarworden. Openheid van de woning speelt dan ook een belangrijke rol. Dit wordt bereikt door vloervelden en daken van binnen naar buiten door te laten lopen. Let wel dat deze niet gelijktijdig beginnen of eindigen en niet evenwijdig zijn en als het ware twee losse schijven zijn. De wanden vormen ook geen gesloten vlakken. De positie van het vlak wordt aangegeven door een massieve schijf en glasvlakken. Door de massieve schijven niet te plaatsen op de snijpunten van de vlakken blijft de geslotenheid van de massa beperkt. De grote hoogte versterkt dit.