* Booosting debat over BLOB's op de Floriade

Jeroen Mensink van JMDS Architecten uit Delft zou het spits afbijten, maar kwam door pech met zijn auto wat later. Hij hield een aardige inleiding aan de hand van 'onbouwbare' architectonische vormen uit de historie. Via barokke torenspitsen, de 'aardappel' plattegronden van Hugo Häring, werk van Corbu en ArchiGram kwam hij uit bij de recentere voorbeelden zoals Future Systems, Greg Lynn en Frank Gehry. Overigens stelde hij voor het woord 'blob' af te schaffen omdat het teveel refereerde aan enge science fiction-films.

Karel Vollers, coordinator van het blob-project aan de TU Delft vertelde over zijn - uiteindelijk mislukte - inbreng die hij in samenwerking met Octatube had gehad bij de constructie van de huid van het Noord-Holland paviljoen van Kas Oosterhuis en over de driedimensonale metalen vormen van het Floriade-paviljoen van Hani Rashid, die wel gemaakt zijn. Met het ruimtevakwerksysteem van Octatube was geprobeerd de vorm van het Oosterhuis paviljoen te construeren. Het bleek echter niet [naar tevredenheid van de architect] te lukken een goede oplossing te vinden voor de bevestiging van de binnen- en buitenhuid.
Het verhaal over de ronde vormen van Rashid was prachtig en zeer humoristisch. Via een computer gestuurde frees werden de plaatvormen gemaakt in een polystyreen mal met polyester mat, waarna in de mal een betonnen contravorm werd gestort. Daarna werden de metalen platen via explosieve omvorming over de betonnen vorm gedrukt. Vervolgens werd een en ander 'pas' gemaakt in een houten moque-up voordat de panelen naar het werk gingen. Drie keer maken dus en dat moet minder, dat had Karel er wel van geleerd.

Kas Oosterhuis ging eveneens in op het maakproces van zijn paviljoen [zie foto's]. Na de mislukte actie met Octatube had hij met Meyers, de staalbouwer van zijn Neeltje Jans gebouw gebrainstormd over een bouwbare oplossing die tevens maximaal gebruik zou maken van de data uit de in zijn computer gemaakte vormstudies. Uiteindelijk werd gekozen voor een opbouw in driehoeken waarbij de ribben uit gesneden plaatstaal zouden worden opgebouwd. De uitslagen van deze platen konden direct uit de computerdata worden getekend en gesneden. De constructieve berekeningen van D3BN voor de uiteindelijke vergunning waren echter op minder geavanceerde wijze gemaakt waardoor volgens de ontwerper en de staalbouwer de platen minstens vier keer overgedimensioneerd waren.

Na de discussie, die nog eens extra inging op de samenwerking tussen architect, constructeur en bouwer mochten we allen aansluiten in de lange file naar het Floriade terrein, alwaar we het paviljoen in levenden lijve konden aanschouwen. Het bezoek was indrukwekkend. De robuuste rood geschilderde constructie viel qua dikte heel erg mee en via de gemonteerde high-lite panelen - een nieuw produkt van sponsor Corus - was de uiteindelijke vorm al goed zichtbaar. Op de onderstaande detailfoto's is te zien hoe de zaken aan elkaar vastzitten. Alles gebout en geschroefd. Eerst in de fabriekshal in elkaar gezet, daarna naar het werk gebracht [100 ton staal] en na de Floriade weer keurig te demonteren en elders opnieuw te plaatsen.

Kortom, het was een zeer geslaagde dag vol architectuur, bouwtechniek, interessante gesprekken en ontmoetingen en met een indrukwekkend paviljoen tot besluit [de onderste foto rechts laat nog de hydraulisch bedienbare deuren zien] . Rozig geworden van het lentezonnetje konden we voldaan naar huis.

Ga terug naar het nieuws.


© 1997 - 2002 Copyright ArchitectenWerk .