Begin juli werd er in het kantoor van Bureau Parkstad, een samenwerkingsverband van vier Amsterdamse stadsdelen en het centrale stadsbestuur voor de vernieuwing van Nieuw West, een symposium georganiseerd m.m.v. de TU Delft. Aanwezig waren vertegenwoordigers van de stadsdelen, de klankbordgroepen, bureau Parkstad en studenten en medewerkers van de TUD.

Er werden die middag twee projecten gepresenteerd. Henco Bekkering, voorzitter van het Q-team Nieuw West en hoogleraar Stedenbouw stelde het eerste project voor.
Gedurende de laatste 10 jaar is er door zo'n 2500 studenten aan de TUD in het kader van de module Architecture of the City (AS) aan ontwerpen rond de Sloterplas gewerkt waarbij het hanteren van allerlei schaalniveaus centraal stond. De opgave was zowel architectonisch, landschappelijk als stedenbouwkundig en vroeg om een integrale ontwerpbenadering. In januari dit jaar werd het project door de laatste 185 studenten - waaronder veel buitenlanders - afgerond en daarna door een vakjury beoordeeld. Het programma vroeg om stedelijke interventies, gebaseerd op analyse van de huidige situatie, met als meest concrete invulling een paviljoen ten behoeve van de langjarige transformatie van dit stadsdeel. De dertig beste plannen worden tentoongesteld in Bureau Parkstad en zijn samengebracht in een boekje. De plannen werden beoordeeld en de drie winnaars presenteerden deze middag hun plannen.

Derde plaats: Marloes Boutkan, een plan dat de bestaande situatie veelal accepteert en er een nieuwe laag aan toevoegt met als belangrijkste ingredient een nieuw park aan de zuidoever van het meer.

Tweede plaats: Jasper Eustace buigt het bestaande om tot een nieuw stadsmodel, grijpt in op een veel groter deel van het gebied dan Boutkan, sloopt delen en realiseert een hoge dichtheid. Hij introduceert het gesloten bouwblok in dit deel van de stad. Het paviljoen is prachtig vormgegeven maar ligt wel wat afgelegen.

Eerste plaats: Jakob Kartenbeck (D), heeft zich het idioom van Van Eesteren (de oorspronkelijke hoofdontwerper) eigen gemaakt, sluit daardoor perfect aan op de situatie maar wel op een eigentijdse manier. Door op zeer intelligente wijze gaten te maken in bestaande flats versterkt hij de relatie tussen buurt en de plas. De oever kent een aangename leegte en wordt afgebakend door enkele strategisch geplaatste bouwvolumes. Het paviljoen nestelt zich deels in een toren en vormt een brug over een haventje voor waterfietsen.

Bij de aanwezigen bleken de plannen zeer veel stof tot nadenken en inspiratie op te leveren. Na een discussie met de ontwerpers en een pauze/bezoek aan de tentoonstelling werd project 2 gepresenteerd. Wouter Reh, medewerker van de TUD, vertelde over de voorlopige uitkomsten van een onderzoek naar de landschaps architectonische potenties van de Sloterplas dat gedaan wordt in opdracht van het Amsterdams Woningbedrijf. Dit ontwerpend onderzoek bevat een 5-tal experimenten, waaronder een ontwikkeling vergelijkbaar met het beroemde landschapsontwerp van Castle Howard in Engeland. Het meeste discussie leverde een ietwat academische constructie op die voorstelde 3 slanke torens tot 180m hoogte te onderzoeken op hun waarde. De zaal discussieerde vervolgens met een panel van Bekkering, Reh en Harm Veenenbos, landschapsarchitect en ook werkzaam in het Q-team. Duidelijk werd dat de transformatie van de Westelijke Tuinsteden een enorme opgave is die nog jaren zal duren en ingrijpende gevolgen zal hebben.

Schrijver dezes was tenslotte zeer vereerd om als gastdocent zowel de eerste prijswinnaar als een van de twee eervolle vermeldingen te hebben begeleid.

Martin Groenesteijn.

Ga terug naar het nieuws.

© 1997 - 2002 Copyright ArchitectenWerk .