Dit najaar organiseert ArchitectenWerk (mede dankzij hoofdsponsor Alcoa Architectuursystemen) alweer voor de vierde maal de Nederlandse 'Architect van het Jaar Prijs' - editie 2010. Met als belangrijkste doel om - naast de reeds gekende hoge architectonische kwaliteit van hun gerealiseerde werk - met name de professionaliteit en innovatiekracht van Nederlandse architectenbureaus nader onder de aandacht te brengen van opdrachtgevers, pers en publiek. Voor de overall-winnaar ligt naast de eer en de bijbehorende publiciteit wederom een geldprijs van € 5.000,- klaar. Met enige trots presenteren wij vandaag het programma en de professionele jury, die dit seizoen wordt geleid door Hans Ibelings [zie foto links], hoofdredacteur van het Europese architectuur tijdschrift A10, met uit het onderwijsveld Machiel Spaan [zie foto midden], partner bij M3H Architecten en hoofd van de afdeling Architectuur van de AvB Amsterdam en last but not least de winnaars van de Architect van het Jaar Prijs 2009, SeARCH [Bjarne Mastenbroek en Uda Visser, zie foto rechts] uit Amsterdam.
Het jaarthema 'De Opdracht' vraagt u ditmaal om uw visie op de architectuuropdracht in al zijn facetten, nader toe te lichten aan de hand van enkele gerealiseerde projecten uit de afgelopen twee jaar. In de eerste ronde van de prijs wordt uw inzending [vier pagina's in pdf] door alle juryleden afzonderlijk bekeken. Vervolgens nomineert de jury maximaal drie inzenders per categorie [small, medium of large *] voor de tweede ronde, die bestaat uit een ontmoeting van een half uur met de voltallige jury. Aansluitend bepaalt de jury per categorie de winnaars, uit welke drie architectenbureaus tenslotte de 'Architect van het Jaar 2010' wordt gekozen. U kunt voor deelname reserveren door vóór of uiterlijk op 30 september 2010 een bijdrage in de organisatiekosten van € 100,- over te maken op bankrekening 86.75.42.160 t.n.v. ArchitectenWerk in Wassenaar, onder vermelding van de categorie waarin u wilt deelnemen. De sluitingsdatum voor uw pdf-inzending voor de eerste ronde is 04 oktober 2010 [12.00 a.m.]. [* N.B.: de categorie Small is dit seizoen uitgebreid tot en met 9 fte! U vindt alle info over de opgave en de procedure op de speciale website van de Architect van het Jaar Prijs. Bekijk ook eens op YouTube de korte films die van de vorige afleveringen - 2009 en 2008 - zijn gemaakt door JustRed/Media uit Amsterdam.] - 31 augustus 2010 - BOX 1.522/AvhJ
Helaas waren we er niet zelf bij in Venetie, maar er werden op de actuele Biennale daar inmiddels heel wat prijzen uitgereikt. Via de snelle media kregen we de meeste al door: Rem Koolhaas ontving gisteren de Gouden Leeuw als lifetime achievement award. In zijn dankwoord [zie hier voor korte video] memoreerde hij onder meer: "... You know that I am the top of an iceberg and that below the waterline there is a huge amount of partnerships, friendships, relationships that are crucial to what I do, and I thank all of yóu for being under that waterline..."
Eerder deze week won de Berlijnse architect Jurgen Mayer H. de eerste Audi Urban Future Award, het resultaat van een langdurige competitie met als inzet ontwerpen voor de stad in 2030. De prijs, mede voorzien van een bedrag van € 100.000,- werd afgelopen woensdag aan hem uitgereikt. Verder won het jonge Belgische architectenbureau Office Kersten Geers David van Severen de Zilveren leeuw, onder meer voor hun intensieve samenwerking met de Nederlandse fotograaf Bas Princen. De inzending uit Bahrein won de prijs voor het beste landenpaviljoen. Tenslotte nog een beeld van de Nederlandse inzending, naar ontwerp van Rietveld Landscape en onder de titel 'Vacant NL, where architecture meets ideas'. Met een maquette (als 'ingehangen' verlaagd plafond) die bestaat uit meer dan 4.000 actueel leegstaande Nederlandse gebouwen. Het is o.a. een oproep aan de vaderlandse regering om beter en creatiever gebruik te maken van dat enorme potentieel van al bestaande ruimte.
[Op de foto's van boven naar beneden: videostill uit het dankwoord van Rem Koolhaas, deelnemers aan Audi-prijs met winnaar Jurgen Mayer H. in het midden, foto voetgangersbrug van officekgvds - foto van Bas Princen, expositie van Rietveld c.s. in het Nederlandse paviljoen - foto Rob 't Hart. ] - 29 augustus 2010 - BOX 1.521/Biennale
Zojuist ontvingen wij het bericht waarin door BNA-voorzitter Bjarne Mastenbroek bekendgemaakt wordt dat drs. Fred Schoorl [1962] met ingang van 01 november 2010 wordt benoemd als de nieuwe directeur van de BNA. Uit het bericht: " Schoorl, nu nog werkzaam als directeur Strategie bij Ymere en voorheen onder meer als directeur van het Nirov en bij het ministerie van OCenW, volgt bij de BNA interim-directeur Karin Laglas op. Het bestuur is blij met een kandidaat die zijn sporen heeft verdiend in de werelden van cultuur en ruimtelijke ontwikkeling, die de bouwwereld goed kent en die zich actief mengt in het ruimtelijk maatschappelijk debat.
Schoorl zal het BNA-bureau leiden en zijn kennis, ervaring en netwerk inzetten voor
de belangenbehartiging van BNA-leden en meer in het algemeen voor de profilering van
architect en architectuur." Wij van de BOX wensen de heer Schoorl in deze tijden van crisisherstel - de vaderlandse architectenbranche is inmiddels bijna gehalveerd - vanzelfsprekend een hele goede en produktieve tijd toe bij de BNA! [Op de foto ziet u rechts de kersverse BNA-directeur Schoorl, hier als juryvoorzitter met de noordelijke Gebouw van het Jaar-laureaat Cor Kalfsbeek en echtgenote met aan de linkerzijde de vorige directeur van de BNA, Marie Helene Cornips. Je kunt Schoorl ook volgen op twitter.] - 26 augustus 2010 - BOX 1.520/BNA
Tijdens een windvlaag brak gisteren de stam van de zogenaamde Anne Frankboom in een achtertuin tussen de Prinsengracht en Keizersgracht in Amsterdam. De meer dan 150 jaar oude kastanjeboom stond natuurlijk nog vol in blad en was zodoende kwetsbaarder voor de wind, maar het bericht is vooral opmerkelijk omdat juist twee jaar geleden een ingenieuze stalen hulpconstructie was aangebracht naar ontwerp van Verburg Hoogendijk architecten in samenwerking met de constructeurs van ABT. Zo te zien is die stalen tetraeder geheel meegekomen met de val van de boom en dat betekent dat de verbinding tussen de drie in de grond geplaatste stalen trekpalen en de driehoekige basis is geknapt. En dat zou natuurlijk nooit hebben mogen gebeuren... In een radiointerview vanmorgen vertelde de directeur van de stichting die de boom beheert dat er dan ook nader onderzoek gedaan zal worden naar de oorzaak. We zijn uiteraard benieuwd naar de uitkomst; gelukkig is er in dit specifieke geval niemand gewond geraakt, maar je moet er toch niet aan denken dat je rustig in je tuintje zit als er plotseling dertigduizend kilo naar beneden komt. [Zie hier ons eerdere BOX-bericht uit 2008 over ontwerp en techniek van de hulpconstructie.] - 24 augustus 2010 - BOX 1.519/Telegraaf
Ja, het is een beetje komkommertijd in architectenland, daarom vandaag een aardig berichtje uit het Verenigd Koninkrijk. Daar heeft het tijdschrift Building Design weer een verkiezing van het lelijkste gebouw uit 2010 georganiseerd. Winnaar werd een nieuwe 147 meter hoge toren uit Londen, te weten de dit jaar opgeleverde Strata Tower naar ontwerp van Hamilton's Architects. Het gebouw heet in de wandeling al het 'scheerapparaat' of de Phillishave', mede vanwege de top, waar zich drie windturbines bevinden die staan voor het opwekken van ongeveer 8% van de energiebehoefte van het gebouw. Wij moesten direct denken aan de visuele gelijkenis met onze 'eigen' Hoftoren, nu in gebruik bij het ministerie van Onderwijs in Den Haag - ook wel de 'vulpen' genoemd - en die er minstens zo walgelijk uitziet... [Carbuncle staat voor 'puist' en het woord werd gebruikt in een beroemd geworden speech van de Britse kroonprins. Zie hier en hier onze eerdere BOX-berichten over andere architectonische interventies van Prins Charles en bekijk hier een vorige aflevering van de Carbuncle Cup uit 2008. In zijn weblog roept Coen van Zwol de lezers van NRC Next op om jaarlijks ook het lelijkste gebouw van ons land te kiezen.] - 18 augustus 2010 - BOX 1.518/Building Design
Het was maar een klein berichtje in dagblad Trouw van gisteren: woensdagavond vielen delen van de baksteenbekleding van een van de overstekken van woongebouw de Albatros in Amsterdam-Noord van de zevende etage naar beneden. Het leidde bij ons tot twee gedachtes. De eerste herinnert ons aan onze - bij onze vaste lezertjes - wel bekende afkeer van grote overstekken. De extra gewichten die in dat soort gevallen door de constructie moeten worden gedragen worden vaker te groot, zoals te zien aan de enorme staalconstructie die het gebouw Rivierstaete heeft toegevoegd gekregen om het zakken van de daar behoorlijk uitkragende betonconstructie tegen te houden [zie foto's beneden van dat beroemde gebouw aan de Amstel naar ontwerp van architect Maaskant]. De tweede gedachte betreft de vallende bakstenen zelf. Waren die vroeger bedoeld om gestapeld mee te bouwen - van beneden naar boven - tegenwoordig vormen ze nog slechts een beeldend regenjasje van de onderliggende beton- of staalconstructies. En sinds ze ook toegepast worden in de vorm van gelijmde stenen als bekleding van uitkragende plafonds was het dan ook slechts een kwestie van wachten tot de eersten los zouden komen... Uit het nieuwsbericht zelf: "Een deel van het metselwerk van een nieuwbouwflat in Amsterdam-Noord heeft woensdagavond losgelaten. Stenen van het siermetselwerk vielen van zeven hoog naar beneden [het zou trouwens vreemd zijn geweest als ze naar boven waren gevallen...], maar niemand werd geraakt. Delen rondom de flat zijn afgezet met hekken, zegt een woordvoerder van het stadsdeel donderdagochtend. Aan het begin van de avond lieten stenen zonder duidelijke oorzaak los. Het gaat om geplakte stenen aan de onderkant van een uitstekend deel van de flat. De brandweer heeft de gevel meteen geinspecteerd en samen met de dienst Bouw en Woningtoezicht van het stadsdeel geconcludeerd dat een afzetting nodig was.[...]". U begrijpt dat wij in ieder geval blij zijn dat er hier wonder boven wonder niemand gewond raakte. Van een van zevenhoog vallende baksteen blijft immers niet veel meer over dan een dodelijk wapen. Wat ons betreft blijft het adequaat omgaan met de zwaartekracht - als meest importante kracht in ons vak - een van de belangrijkste taken van de architect. Technisch huiskamervraagje voor de vakgenoten: hoe lang heeft het geduurd tot de dakvloer van de eerste WTC-toren in New York op de grond lag [of tot stilstand kwam] - te weten vanaf het beginmoment van inzakken?
[Het woongebouw de Albatros is een ontwerp van hvdn architecten in opdracht van de Principaal en werd in 2005 opgeleverd door bouwbedrijf de Waal uit Vlaardingen.] - 13 augustus 2010 - BOX 1.517/Trouw
Het blijkt nog immer mogelijk te zijn om met een eerste gerealiseerd project als jonge architect in één klap wereldberoemd te worden... Het overkomt de Tsjechische architect Ivo Pavlik met de bouw van een bijzonder christelijk gedenkteken in het landschap rond de stad Dukovany. De poort - gerelateerd aan een dichtbijzijnd kerkhof - bestaat uit twee wanden met een klein verbindend horizontaal element, alles in gewapend beton. Het verstilde arrangement, waarbij de koppen van een van de wanden en het dak goudkleurig zijn geschilderd en zo een christelijk kruis vormen, kwam op een bijzondere wijze tot stand: de architect maakte een bekisting van gestapelde strobalen, die na het uitharden van de daarin gestorte beton gecontroleerd in brand werden gestoken. Zo ontstond de ruwe buitenzijde van de beton als vanzelf. De gladde zichtzijden van het kruis zijn van verre zichtbaar vanwege hun gouden glans. Pavlik monteerde de beelden van het gehele proces terug tot een wonderschoon filmpje van 45 seconden en zette het op YouTube.
Het hele proces - verbranden van de bekisting - deed ons denken aan de Bruder Klauskapel van architect Zumthor, waarvan de bekisting gedeeltelijk bestond uit wilgentakken, die na verbranding een prachtig relief en donker patina geven aan de binnenwanden. Tot slot een detailfoto van dit wonderschone werk van Pavlik: de grens tussen het gladde gouden vlak en de ruwe beton.
[Zie ook de eigen website van Ivo Pavlik. Een korte beschrijving met beelden van de Bruder Klauskapel van Peter Zumthor vindt u hier.] - 09 augustus 2010 - BOX 1.516/dezeen
